قدیمیترین باشگاه فوتبال ایران؛ تأسیس ۱۳۲۰ و ثبت رسمی ۲۵ اردیبهشت ۱۳۲۵
برق شیراز بخشی از هویت فوتبال فارس است؛ گذشته پرافتخار را حفظ میکند و برای نسل تازه، خاطرههای جدید میسازد.
تأسیس ۱۳۲۰ • ثبت رسمی ۲۵ اردیبهشت ۱۳۲۵
داستان باشگاه فوتبال برق شیراز از سال ۱۳۲۰ آغاز شد؛ زمانی که جمعی از جوانان علاقهمند به ورزش و فوتبال در شیراز، با محوریت زندهیاد ابراهیم نعمتاللهی گرد هم آمدند و هسته اولیه تیم برق شیراز را تشکیل دادند. این گردهمایی، سرآغاز شکلگیری باشگاهی بود که بعدها به یکی از ریشهدارترین نامهای فوتبال فارس و ایران و قدیمیترین باشگاه فوتبال کشور تبدیل شد.
در سال ۱۳۲۵ و همزمان با رسمیشدن ضوابط ثبت باشگاههای ورزشی در ایران، باشگاه برق شیراز در تاریخ ۲۵ اردیبهشت ۱۳۲۵ رسماً به ثبت رسید و فعالیت خود را در ساختار قانونی باشگاهداری و مسابقات رسمی فوتبال کشور ادامه داد.
سال ۱۳۲۰ زمان تأسیس و شکلگیری باشگاه است. ۲۵ اردیبهشت ۱۳۲۵ نیز تاریخ ثبت رسمی آن است. برق شیراز با تکیه بر این پیشینه تاریخی، بهعنوان قدیمیترین و یکی از ریشهدارترین باشگاههای فوتبال ایران شناخته میشود.
برق شیراز فعالیت خود را با سرپرستی ابراهیم نعمتاللهی و مربیگری بهادر قهرمان آغاز کرد. پس از مدتی، مسئولیت مربیگری تیم نیز بر عهده ابراهیم نعمتاللهی قرار گرفت. تلاش، پایداری و حمایتهای او سبب شد چراغ باشگاه در دشوارترین روزهای آغاز فعالیت خاموش نشود و برق شیراز بتواند مسیر خود را در فوتبال ایران ادامه دهد.
برق شیراز پس از دورههایی پرفرازونشیب، در دهه ۱۳۵۰ به دوران شکوفایی رسید. در سال ۱۳۵۶ عنوان بهترین تیم شهرستانی جام تخت جمشید را به دست آورد و برای حضور در تورنمنت بینالمللی جام استقلال چین انتخاب شد. نارنجیپوشان در رقابت با تیمهایی از چین، مراکش، غنا، مکزیک و فیلیپین، به نمایندگی از فوتبال ایران شرکت کردند و به مقام سوم رسیدند.
پیروزیهای پرگل برق مقابل تاج و پرسپولیس، توجه فوتبالدوستان کشور را جلب کرد؛ اما ناتمامماندن لیگ در سال ۱۳۵۷، روند موفقیتهای تیم را متوقف ساخت.
در سالهای نخست پس از انقلاب و همزمان با دولتیشدن ساختار فوتبال ایران، برق شیراز با مشکلات فراوانی روبهرو شد. تلاشهای حسن منجمی نقش مهمی در حفظ تیم داشت و از فروپاشی آن جلوگیری کرد. ساختاری که در آن دوران حفظ شد، زمینهساز ظهور نسل درخشان باشگاه در دهه ۱۳۷۰ شد.
دهه ۱۳۷۰ در حافظه هواداران و پیشکسوتان، دوران طلایی برق شیراز است؛ سالهایی که بازیکنان بزرگی به فوتبال ایران معرفی شدند و سکوهای ورزشگاه ارتش شیراز برای مسابقات برق مملو از تماشاگر بود.
برق در سال ۱۳۷۵ نایبقهرمان جام حذفی شد و در سال ۱۳۷۶ جام قهرمانی را بالای سر برد. این قهرمانی، تیم را راهی جام باشگاههای آسیا کرد؛ جایی که نارنجیپوشان در دور نخست مقابل پلیس عراق قرار گرفتند. دیدار رفت در شیراز مساوی شد، اما تیم در مسابقه برگشت، با تنها ۱۳ بازیکن، شکست خورد و از رقابتها کنار رفت. برق شیراز در سال ۱۳۷۹ نیز قهرمان نخستین دوره جام اتحادیه فوتبال ایران شد.
برق شیراز در پایان فصل ۱۳۸۸–۱۳۸۷ از لیگ برتر به لیگ دسته اول سقوط کرد و پس از آن با بحرانهای مدیریتی و مالی و پیامدهای خصوصیسازی ناموفق روبهرو شد. این وضعیت، دورهای نزدیک به ۱۷ سال رکود را رقم زد. بااینحال، پیشکسوتان، بازیکنان و هواداران اجازه ندادند نام و هویت تاریخی باشگاه فراموش شود.
در تیرماه ۱۴۰۴، ابراهیم غلامزاده زنگنه، فعال اقتصادی، مدیر صنعت سیمان و رئیس اتاق مشترک بازرگانی ایران و کویت، به همراه سید محمد هاشمی البحرانی—که هر دو از هواداران قدیمی برق شیراز بودند—با حل مشکلات مالکیتی و مدیریتی، پرداخت بدهیها و فراهمکردن امتیاز حضور در لیگ دسته دوم، زمینه بازگشت رسمی باشگاه به رقابتهای فوتبال ایران را فراهم کردند.
این احیا به تیم بزرگسالان محدود نماند و بازسازی تیمهای پایه، توسعه آکادمی، گسترش مدارس فوتبال، استعدادیابی و ارتباط دوباره با پیشکسوتان و هواداران را نیز دربر گرفت. برق شیراز، پس از عبور از دورههای شکوفایی، بحران و رکود، ققنوسوار از خاکستر برخاست و بار دیگر به چرخه فوتبال کشور بازگشت.
برق شیراز؛ تأسیس ۱۳۲۰، ثبت رسمی ۲۵ اردیبهشت ۱۳۲۵؛ قدیمی، ریشهدار و دوباره روشن.
اطلاعات رسمی تأییدشده باشگاه برق شیراز
معرفی، خبر، مصاحبه، عکس و اسناد نسلهای ماندگار باشگاه
پرونده اختصاصی شامل معرفی، گفتوگوها، خبرها، تصاویر و روایتهای تاریخی مرتبط با باشگاه.
مشاهده پرونده و رسانههاباشگاه میتواند پروفایل پیشکسوتان، مصاحبههای تازه و تصاویر آرشیوی تأییدشده را در این بخش منتشر کند.
مشاهده پرونده و رسانهها